Vandaag gaat het over perspectief.


Er hangt een grote donkere wolk boven de wereld. De wolk is gevuld met milieuvernietiging, crisis, populisme, vluchtelingen, jihad, werkloosheid, onrecht, uitzichtloosheid en een algemeen gevoel van onvermogen. Zegt de oude man. En hij denkt na. Geef ik me over (ze bekijken het maar, het zal mijn tijd wel duren), ontsnap ik (mijn heiland is een eiland) of accepteer ik hoe het is en maak ik er het beste van (naar Camus)? Ik vrees het eerste en ik droom het tweede, maar ik kies het derde. Ik kies voor doen. Thuis, in mijn kring, in mijn buurt, in mijn wereld. Kleine dingetjes. Herorientatie. Inleven, inleveren. Zoals minder vliegen, minder vlees. En meer durven zeggen wat je denkt en doen wat je kan. Focus op verantwoordelijk handelen. Zoiets?