Vandaag gaat het over schuw.


Schuw hoort bij die woorden waarvan je denkt: hé, verrek, lang niet gehoord, is waar ook, schuw...even proeven op de tong, schuw, dat staat toch voor verlegen, beetje angstig, meer naar binnen dan naar buiten, zoiets, niet? Zoiets ja. Schuw is van vroeger en dat betekent: als je tegenwoordig schuw bent, als je de openbaarheid schuwt, als je je licht onder de korenmaat steekt, als je nog altijd het spreken is zilver, zwijgen is goud huldigt en je kop niet boven het maaiveld wil uitsteken, dan heb je een probleem. Zelf ben ik toevallig allesbehalve schuw geboren, maar misschien juist daarom kan ik schuwe mensen goed hebben. Ik bewonder ze als ze hun oordeel uitstellen, als ze zwijgen in het gesprek en later blijken goed geluisterd te hebben, als ze hun talenten onder stoelen en banken steken omdat ze vinden dat echt geïnteresseerde mensen daar maar moeten zoeken. Niet-schuwen als ik moeten leren om hun schuwen de tijd en de ruimte te geven even na te denken over een zin en ze niet meteen te ‘over-spreken’. Zelf kan ik er maar niet toe komen om gewoon lekker voor mezelf stukjes voor onder de bank te schrijven. Ik ontschuw met MaWoVrij. Sorry.


  • Facebook B&W