Vandaag gaat het over goedkoop.


In de Kruidvat krijg je twee dure Zendium tandpasta voor de prijs van een. Blij overhandig ik er vier aan het blozende kassameisje en zeg dat ik er blij van word. ‘Net als van de lentezon buiten?’ vraagt een mooie mevrouw in de rij. ‘Zo is het,’ zeg ik. ‘Ik wou dat het al vakantie was, dan kan ik misschien naar het strand,’ weet het kassameisje. ‘Zonvakanties worden steeds goedkoper,’ spreek ik haar moed in. ‘Vanmorgen in de krant: voor 199 euro 8 dagen naar Griekenland. Vlieg je zo naar de zon.’ ‘Doe maar niet hoor kind,’ mengt een tanige mevrouw achter mij zich in het gesprek. ‘Het wordt allemaal veel te goedkoop. Straks stort je naar beneden. En dan die arme Grieken. We moeten ze helpen, zegt de regering. Nou, fijne hulp, zo’n goedkope vakantie.’ ‘Maar meer geld heb ik niet,’ zegt het meisje. De rij knikt begrijpend. ‘Ze zouden die standaard reizen inkomensafhankelijk moeten maken,’ probeer ik. ‘Spotgoedkoop voor mensen met een minimum loon of minder, en dan duurder voor ons.’ En ik wijs met een ruimhartig gebaar naar de rij. Die kijkt misprijzend terug. Alleen het meisje glundert van oor tot oor. Weer een fan erbij in het dorp.


  • Facebook B&W