Vandaag gaat het over A2.


Vorig jaar zijn op die plaat asfalt tussen Amsterdam en Utrecht 990.000 bekeuringen uitgedeeld. En niets duidt er op dat de bekeurende overheid zich bij deze mededeling de ogen uit de kop schaamt. Integendeel, met gepaste trots is nu gemeld dat er 48 miljoen euro in de schatkist kon worden bijgestort. De belangrijke vraag is: wie is hier fout? De automobilist die meestal maar een paar kilometer te hard rijdt, of de overheid die met dodelijke precisie apparatuur z'n burgers op de huid zit en als een big brother is watching and fining you de aasgier uithangt? Wat wil die overheid? Niet verkeersveiligheid. Er wordt op de A2 met 100 kilometer zo Amerikaans rustig gereden dat de ongelukken die er zijn, voortkomen uit in slaap sukkelen of niet goed opletten vanwege een excessief neuspeuterende buurman in de naastgelegen slakkengang. Elders wil de onnavolgbare Schulz zoveel mogelijk 130 kilometer per uur, ook daar waar we allemaal weten dat het wegens grote drukte niet kan of ronduit gevaarlijk is. In alle gevallen is het bar slecht voor het milieu. En die schone, stille lucht is toch al gezien, want tien kilometer naast de A2 krijgt Schiphol alle ruimte om verder te groeien en te vervuilen. Waarom niet overal 110? Nu raakt de getreiterde burger tot het uiterste getergd: 100, 110, 120,130, 19-6 uur. Lekker zo. En maar bekeuringen printen. Wie macht uitoefent, is gehouden om heel scherp naar het effect van zijn besluiten te kijken. Telkens weer. Waar blijft het embedded Kamerlid dat uit de partijdwangbuis stapt en de warrige regelgeving en criminaliserende bekeurdrift aan de orde stelt?