Vandaag gaat het over Kamp.

Die van het energiebesparingsrapport waar niemand energie van krijgt. Omdat voor de zoveelste keer de kool en de geit zijn gespaard (grappig trouwens hoe die oude uitdrukkingen stand houden). Kamp is minister van Economische Zaken. Geeft niet. Kamp is al van van alles minister geweest. Je kunt hem overal neerzetten. Of het nu over gas, elektra, water, aardbevingen, asielzoekers, multinationals of steuntrekkers gaat, Kamp is de door zichzelf geperfectioneerde spreekbuis van welke buis dan ook, de overijverige dossiervreter die voor jou, de leider, elke boodschap uitvent die je wil, met opeengeklemde kaken als het moet, maar liefst met honderdduizend ijzeren woorden, uitgespuwd in razend tempo, boodschappen als kogels uit een machinegeweer, zodat je nog net het besluit maar nooit de argumentering onthoudt. Kijk door je oogharen naar Kamp voor de camera en zie zijn onderkaak mechanisch op en neer schieten onder een stiff

upper lip, inderdaad, precies: de onderlip zit aan het touwtje waar de chef van dienst aan trekt. Langzaam zoemt het beeld uit en zie je Henk op schoot zitten bij zijn baas, de perfecte buikspreekpop, een beeld dat je, als het eenmaal in je hoofd zit, nooit meer vergeet. En dat is maar goed ook.