Vandaag gaat het, hoe kan het anders, over engelen

MaWOVrij – Woensdag 23 december 2015

Vandaag gaat het, hoe kan het anders, over engelen. Op je schouder. Engel 1, linkerschouder: moe van de reis lieten we bij ons hotel in Adelaide de tas met al onze papieren, geld en paspoorten naast de auto staan toen we wegreden, vierhonderd kilometer naar het oosten, richting Melbourne. Pas tegen twaalven, toen we wilden betalen voor koffie, kwamen we er achter. ‘Geef me even de…’ ‘ Nee, jij zou toch…’ ‘Ik?’ ‘Ja, jij zet altijd de tas…’ Doffe ellende, woedende blikken, ijzige stilte, blinde paniek. Bellen met het hotel. ‘Heeft u misschien…?’ ‘No worries mate, your bag is here, safe and sound under my hands.’ ‘Great. Wonderful. Thank you so much. We komen eraan. We rijden meteen terug.’ ‘No need for that,’ zei de stem in Adelaide. ‘Trust me and the Australian mail. Rij gewoon door, neem een hotel voor twee nachten, bel me waar je zit en ik verzeker je, overmorgen heb je je tas terug. And, not a hair touched.’ ‘Echt waar?’ ‘Echt waar!’ En zowaar, zo geschiedde. Engel 2, rechterschouder: twee dagen later lieten we de tas op de kamer in het volgende hotel achter. Oververmoeid. Weer bellen. ‘Yes, we found it. Where are you?’ Daar en daar, 150 kilometer verderop. ‘Would you believe this?! Mijn man heeft vandaag in de winkel naast die waar u belt een afspraak. Relax. Have a coffee and relax.’ Groot en bloot in zijn korte broek overhandigde een verlegen Australische reus ons twee uur later de tas. ‘Check it,’ zei hij. ‘No need,’ zeiden wij. ‘Can we offer you something to drink?’ ‘Thanks mate, but no. Enjoy Australia.’


  • Facebook B&W