Vandaag gaat het over Rutte.


Kan je over hem nog iets nieuws zeggen dan? Misschien, als je net iets verder kijkt dan zijn neus van al het net niet de waarheid zeggen, lang is. Kijk terug naar het begin van deze eeuw en realiseer je dat we al 13 jaar twee moederskindjes als premier hebben! Eerst acht jaar, mijn hemel, Balkenende, de murmelaar die als een schooljongen bij Obama op bezoek ging en toen Rutte, gelukkig een stuk beter in z'n Engels, maar uit eenzelfde soort te krap gesneden pak gesneden als zijn voorganger. Mark, de eeuwige boy, de prototypische vrijgezel, de joviale fietser, de politicus die een MH17 nodig had om te beseffen die je niet bij alles altijd je big smile kunt opzetten. Toegegeven, met zijn soepele babbel en snelle geest, met zijn toegankelijkheid en niet door vrouw en kinderen gehinderde inzet, is Mark Rutte de slechtste niet. Maar een iconische MR zal hij nooit worden. Net zoals Balkenende nu al definitief vergeten lijkt. Ligt het aan hen? Ligt het aan ons? Hebben we een leiderschapsprobleem in onze tijd? Het heeft er alle schijn van. Koning Doofpot en zijn lakeien Zwartlak, Zoekraak en Weetniet regeren. We snakken naar moed, richting en eerlijkheid. Kortom, naar persoonlijkheid. Helaas, de Haagse ijskast is gevuld met heertje Pechtold, oom Buma, halve Halbe, gedoemde Geert en dolende Diederik. Wat moet dat worden? Jesse Klaver, jeune premier? Hij ziet er in ieder geval goed uit, zullen we dan maar zeggen. En hij gaat de wereld veranderen, heeft hij laten weten. Goed idee.