Vandaag gaat het over plastic.


Gebruiksplastic. Je broodverpakking, de velletjes tussen de gelardeerde plakjes lever, het doorzichtige hard plastic om je nieuwe horloge, het plastic mapje met de eerste versies van je Sinterklaas gedichten, enzovoorts, enzovoorts. In de bibliotheek vind je de feiten. Met elkaar nemen we op deze wereld elk jaar 1 biljoen plastic tasjes in ontvangst voor het vervoer van onze aankopen. Dat zijn er 1000 miljard! De helft daarvan wordt slechts 1 keer gebruikt. Deze 500 miljard vormen weer een aanzienlijk bestanddeel van de 260 miljoen ton plastic soep die we jaarlijks in de oceanen kieperen. Hollandse jongens hebben een vinding gedaan waarmee ze die soep willen gaan opruimen. Ik wens ze veel sterkte. Bij de Blokker weigerde ik van de week een tasje voor het verplaatsen van een in hard plastic verpakt minuscuul wekkertje met daarbij zes in plastic verpakte batterijtjes. Noem het een soort van minimale, Parijs gestuurde wake up call. Het meisje achter de kassa stopte het tasje verlegen lachend terug. ‘Vanaf 1 januari hebben we geen tasjes meer,’ legde ze uit. ‘Ook geen papieren?’ vroeg ik verbaasd. ‘Ook niet,’ zei ze, ‘de klanten moeten zelf tasjes gaan meenemen.’ ‘Dat zal flink wennen voor ons zijn,’ zei ik, ‘ben je niet bang dat we boos worden?’ ‘Niet echt,’ zei ze, ‘want ik vind het een heel goed idee.’ En ineens zag ik het licht. Wie weet zeggen we over vijf jaar: ‘Kijk, daar, toen, toen het zo regende en stormde, om onze daken en in onze harten, toen is het begonnen. De draai.’


  • Facebook B&W