Vandaag gaat het over schoenen.


Schoenen in Parijs. Duizend paar op de Place de la Republique. Schoenen van over de hele wereld. Zelfs een paar van de paus. Schoenen als stil protest tegen het demonstratieverbod, tegen de aanslagen dus, en tegelijkertijd, schoenen als symbool van de stappen die de wereld nu eindelijk moet gaan zetten om schoner, veiliger, toekomstbestendiger te worden. Op televisie zagen we stuitende beelden van Parijse gemeente ambtenaren die al heel snel alle schoenen in grote vuilniszakken afvoerden. Zo lieten de autoriteiten zich weer eens van hun onbenulligste kant zien. Om nog eens duidelijk te maken dat we van hen ons heil niet hoeven te verwachten. Dat zal van onszelf moeten komen, van de burger, die magistraal zijn schoen zet. Obama had de Bataclan op blote voeten moeten bezoeken! Intussen hoorde ik op de radio dat de onverstoorbare Noordzee te midden van alle cijfers over klimaatverandering op onze Hollandse kusten vooral linkerschoenen op het strand blijft werpen en op de Engelse stranden vooral rechterschoenen. Dit is geen grap, maar natuur. Op een of andere manier maakte me dat blij, die twee schoenenverhalen binnen 24 uur.


  • Facebook B&W