Vandaag gaat het over samen.


Sinds een maand zijn we 46 jaar getrouwd. En we realiseren ons dat dit een bijzondere vorm van samen is. We hebben gecalculeerd dat het hier om 17.000 dagen en nachten gaat, eigenlijk 16.000, want we hebben er zo’n 1000 niet samen doorgebracht. Desalniettemin: duizelingwekkend. Hoe doet een mens dat, zo lang samen? Een mens doet dat niet. Het overkomt hem. De liefde, het genot, de spanning en sensatie van het begin, het spoelt je mee. Daarna mag je hopen dat de macht der gewoonte en de lol van elkaar de zaak in evenwicht houden. Met een beetje geluk en mindfullness weet je plotselinge duistere onderstromen en stroomversnellingen samen te bedwingen. Net zo lang tot er 17.000 op de teller staat. We vierden het met een etentje op Chateau Nans-les-Pins in de Provence bij Armeense Stella, die daar samenwoont met haar 14 jaar jongere Poolse kok. Zo kan het ook. We spraken er aan een klein tafeltje over ons leven en onze dood, die heilige twee eenheid waarvan de laatste aan de horizon is verschenen. Hij komt, maar nu nog niet, nog 5000 nachtjes, als het mag.